آيا اندوه تو براى دنيا است ؟ اينكه غصه ندارد چون رزق الهى براى نيك و بد مقرر و آماده است . گفتم خير . براى دنيا نيست . گفت آيا براى آخرت است ؟ آن هم كه وعده‌اى است راست و سلطان قاهر و توانائى در آن جهان حكم خواهد كرد پس خوف تو از چيست ؟ . گفتم از خطر عبد اللَّه بن زبير است . آن مرد خنده‌اى كرد و سپس گفت اى على بن حسين آيا ديده‌اى كه كسى توكل بر خدا نمايد ولى خداوند كفايت امور او را نكند ؟ گفتم خير . گفت آيا ديده‌اى هرگز كسى را كه خوف و تقواى الهى را داشته باشد ولى خداوند او را نجات ندهد ؟ گفتم نه . گفت آيا هرگز ديده‌اى كسى را كه از خداوند درخواست نمايد ولى خداوند او را مشمول عطاى خويش نكند ؟ گفتم نه . سپس در مقابل خود نگاه كردم هيچ كس را نديدم . در مجالس مفيد هم احمد بن وليد . . . از ثمالى نيز به همين مضمون نقل كرده است . 44 - مصباح الشريعه . حضرت صادق عليه السّلام فرمود . كسى كه كار و امور خود را تفويض و واگذار به خدا نمايد هميشه در آسايش و در يك زندگى گوارا و خوش است و آن كس كه واقعا امور خود را به خدا واگذار نمايد از هر گونه فكر و انديشه‌اى بجز اللَّه برتر و منزه است همچنان كه على عليه السّلام در شعرى كه منسوب به آن حضرت است فرموده است . به آنچه كه خداوند قسمت من نموده راضى و خشنود هستم و امور خود را بآفريدگار خود واگذار نموده‌ام همان طورى كه خداوند مهربان در گذشته در حق من احسان كرده در آينده هم لطف و احسان خواهد فرمود و خداوند فرموده در بارهء مؤمن خاندان فرعون وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ . فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ . من كار خود را به خدا واگذار مينمايم كه خداوند . به حال بندگان آگاه است خداوند متعال هم او را از عواقب زيانبار مكر و حيله آل فرعون محفوظ نمود و عذاب دردناكى فرعونيان را فرا گرفت و كلمهء تفويض داراى پنج حرف است - ت - ف - و - ى - ض - و براى هر حرفى برنامه و دستورى هست هر كس كه احكام و اين دستورات را مراعات كند حق تفويض را انجام داده است تاء اشاره به ترك تدبير در امور و ترك دنيا فاء فانى بودن و خالى شدن از هر انديشه‌اى بجز اللَّه واو - وفاء بعهد و پيمان و انجام وعده‌هاى خود باء ياس و قطع اميد از خود و يقين و اميد به پروردگار ضاد داشتن ضمير و باطن صاف و پاك و احساس ضرور و احتياج به خدا . و تفويض‌كننده صبح نميكند مگر اينكه از همهء آفات و بلاها سالم . و عصر نميكند مگر اينكه از جهت دين خود از عافيت كامل برخوردار است . 45 - مصباح الشريفه حضرت صادق عليه السّلام فرمود . صفت و خصلت رضا اين است كه انسان خوش‌آيند و ناخوش‌آيند را به‌پسندد و به آن راضى شود . و هنگامى كه دل انسانى به نور معرفت روشن شد شعاع اين نور عبارت است از رضا و شخص راضى از خودش انتخاب و